Vanmorgen moesten we met onze jongste zoon naar de stad (Groningen), voor een intakegesprek voor zijn nieuwe opleiding Handel.
Onderweg heb je een stukje natuurgebied, en daar willen nog wel eens hertjes grazen op een weilandje..... en jawel ze waren er, en dan krijg ik echt een soort 'beetje geluk'gevoel......!
De intake ging goed, en werd positief bevonden. Maandag kan hij direct beginnen.....
En ook met onze oudste gaat het (langzaam) de goede kant op. Hij krijgt nu wel Nutridrink, omdat hij enorm is afgevallen, door de bijwerkingen van de medicijnen(slikproblemen) en stress, wat een psychose met zich mee brengt.
Mijn beetje geluk gevoel was maar van korte duur, want mijn man is vanmiddag opgenomen in het ziekenhuis vanwege hartritme stoornis en kramp/steken rond de hartstreek en een pijnlijke arm. Hij kreeg van het ambulance personeel direct een spray onder de tong en dat hielp direct. Hij moet vannacht blijven voor verdere observatie. Dit is de 5e keer dat dit gebeurt.........
*UPDATE 20/4
Henk heeft dus zoals is gebleken na de fietstest Angina Pectoris, dat betekend een vernauwing van de kransslagader.
Hij moet vannacht dus ook nog blijven.
Hem wacht waarschijnlijk (eigenlijk wel zeker) een hartkatherisatie. Onder plaatselijke verdoving wordt er een slangetje via de lies, door de bloedvaten naar de kransslagader van het hart geschoven. Vervolgens wordt contrastvloeisof in de slagader gebracht. En op een röntgenfilm wordt dan zichtbaar waar zich in de kransslagaders vernauwingen bevinden.
Het kan een voorbode van een hartinfarct zijn......
Hij krijgt op dit moment andere medicijnen, die de aderen verwijden.
En volgt er waarschijnlijk dat hij gedottert moet worden, hierbij worden de kransslagaders op de plaats van de vernauwingen met een ballonkatheter opgerekt.
Nu schrok ik dus echt..... en hadt dit niet verwacht, want voorgaande keren mocht hij wanneer zijn hart weer op ritme was weer naar huis.....
Ik moet mijzelf op dit moment steeds bij mij kruin pakken om overeind te blijven... 
Gekregen van mijn broer Eric!
~Marco Borsato~
